Appie – Eén pallet, één stoel
Een onderzoek naar hoe één houten pallet kan worden getransformeerd tot een comfortabele stoel. Appie verbindt persoonlijke herinneringen met circulair ontwerp en laat zien hoe eenvoud, efficiëntie en maakbaarheid samenkomen in één object.
Onderzoeksinformatie
Onderzoek : Één pallet als complete stoelconstructie
Ontwerp { Studio Melle Koot
Focus : Circulair meubelontwerp & prototypeontwikkeling
Materiaal : Houten pallet
Appie – Eén pallet, één stoel
Sommige ideeën beginnen met een herinnering.
Het vertrekpunt voor dit onderzoek was een eenvoudige houten stoel die in mijn jeugd in onze tuin stond. Op warme zomeravonden zaten we ermee rond het kampvuur, aten we samen en bleven we nog uren napraten. De stoel was opvallend laag, waardoor je grotendeels onder de rook bleef zitten en toch verrassend comfortabel zat. Hij was opgebouwd uit slechts een paar houten planken, maar voelde perfect in balans. Ik ben dit ontwerp nooit ergens anders tegengekomen en vermoed dat het is bedacht door vader Ab. Daarom draagt deze stoel zijn bijnaam: Appie.
Het onderzoek begon met één eenvoudige vraag: Kan één houten pallet een comfortabele stoel worden?
Werken met één pallet werd de uitdaging. Iedere zaagsnede telde. Door juist materiaal weg te nemen ontstond stap voor stap de vorm. Met een reeks prototypes werden de verhoudingen, hoeken en constructie steeds verder verfijnd, totdat de stoel hetzelfde comfort en karakter kreeg als het origineel uit mijn herinnering.
Het project groeide uit tot een oefening in eenvoud en efficiëntie. Eén pallet bleek voldoende voor een complete stoel, terwijl de eenvoudige constructie ervoor zorgt dat hij met basaal gereedschap en vrijwel zonder materiaalverlies gebouwd kan worden.
Belangrijker nog was het inzicht dat herinneringen een bron van innovatie kunnen zijn. De meest waardevolle inspiratie komt niet altijd uit de designgeschiedenis, maar juist uit de alledaagse objecten die ongemerkt een plek in ons leven hebben gekregen.
Het onderzoek leidde uiteindelijk tot een verfijnde uitvoering voor Land van Yemaya in Bellingwolde. Daar staan inmiddels meerdere Appie-stoelen verspreid over het terrein, waar ze bezoekers uitnodigen om even stil te staan, samen te komen rond een vuur of simpelweg van de rust te genieten.
Het ontwerp is bewust eenvoudig gehouden. Ben je geïnspireerd? Gebruik mijn tekeningen, pak een houten pallet en maak je eigen Appie. Ik hoop dat hij onderdeel wordt van veel kampvuren, mooie gesprekken en nieuwe herinneringen.
In die zin is Appie meer dan een stoel. Het is een uitnodiging om te maken, te delen en nieuwe herinneringen te creëren.
Rio de Janeiro – Ontwerpen vanuit de bron
Een onderzoeksreis met WWF naar Rio de Janeiro waarin de oorsprong van vervuiling zichtbaar werd, van het regenwoud tot de Baai van Guanabara. Het project vormt de basis voor een ontwerpbenadering waarin materialen en producten hun waarde zo lang mogelijk behouden.
Onderzoeksinformatie
Initiatief : Wereld Natuur Fonds (WWF)
Samenwerking : Anna Carolina Lobo (WWF Brazil)
Locatie : Rio de Janeiro, Brazilië
Focus : Circulaire systemen, stedelijke ecologie en materiaalwaarde
Rio de Janeiro – Ontwerpen vanuit de bron
Sommige onderzoeken blijven je nog jarenlang beïnvloeden. De uitnodiging van het Wereld Natuur Fonds (WWF) om in Rio de Janeiro te onderzoeken hoe ontwerp kan bijdragen aan een betere leefomgeving en een gezonder milieu, werd voor mij zo'n bepalende ervaring.
Samen met WWF Brazil Conservation Manager Anna Carolina Lobo beleefden we Rio vanuit uiteenlopende perspectieven. We lunchten met de burgemeester, spraken met journalisten, architecten, kunstenaars, ontwerpers en afvalverwerkers, bezochten exposities, dansten samba, ervoeren de onvergetelijke sfeer van een Flamengo-wedstrijd tussen duizenden zingende supporters en trokken van het regenwoud, via de favela's, naar het hart van de stad. Elke ontmoeting liet een nieuwe laag zien van de verbinding tussen mens, cultuur, natuur en de stad.
Eén wandeling veranderde mijn kijk op ontwerpen.
Onze wandeling begon bij Cristo Redentor, hoog boven Rio in het Tijuca Forest, onderdeel van het Atlantisch Regenwoud. Van daaruit volgden we een kristalheldere beek stroomafwaarts door het bos. Vogels vulden het bladerdak en het water was kraakhelder. Bij het eerste huis dat we passeerden werd huishoudelijk afval verbrand naast de rivier. De as spoelde het water in. Bij het volgende huis gebeurde precies hetzelfde. En bij het huis daarna opnieuw. Naarmate meer beekjes samenkwamen, voerde het water de vervuiling steeds verder mee richting de stad, totdat deze uiteindelijk uitmondde in de Baai van Guanabara.
Het stap voor stap zien ontstaan van die vervuiling heeft mijn manier van kijken blijvend veranderd. Ik zag hoe grote milieuproblemen ontstaan uit duizenden kleine, begrijpelijke keuzes. Producten kwamen aan in verpakkingen zonder blijvende waarde. Zonder een praktisch alternatief werd verbranden de meest logische oplossing.
Vanaf dat moment verschoof mijn aandacht. Niet langer stond de vraag centraal hoe we betere producten kunnen ontwerpen, maar hoe we producten, materialen en systemen kunnen ontwikkelen die hun waarde behouden. Wanneer iets waarde houdt, blijft het langer in gebruik en krijgt afval minder kans om te ontstaan. Ontwerpen wordt dan meer dan het maken van een object; het wordt een manier om systemen te versterken en de relatie tussen mens en omgeving te verbeteren.
Dat inzicht vormt nog altijd de basis van mijn werk. Elk onderzoek begint voor mij met dezelfde vraag:
Welke waarde kunnen we zichtbaar maken?
